ગઝલ -  આદિલ મન્સૂરી

ખાલી ખાલી અવકાશોમાં ઝબકોળી
પૃથ્વીને ગોફણમાં લઈને ફંગોળી

સૂરજમાં ધગધગતા રણને વિસ્તાર્યું
સાત સમંદર વચ્ચે બોળી તરબોળી

તાજા માજા લોહીથી શણગારે છે
હાથની મેંદી ને આંગણની રંગોળી

કોઈ આપે લોટ અને કોઈ બ્રહ્માંડ
દ્વારે દ્વારે ફરતા સાધુ લૈ ઝોળી

એકલતા જાણે કોઈ દીવાલે ચીન
એકલાહાથે એ દીવાલને જૈ ધોળી

હકડેઠઠ્ઠ ઈચ્છાઓનું જંગલ દિલમાં
આદિલ એકેક ઈચ્છા પૃથ્વીથી પહોળી

Posted on August 5th, 2007 by adil
Filed under: General