ગઝલ – આદિલ મન્સૂરી

ગઝલ  -  આદિલ મન્સૂરી રાતદિવસ શબ્દને એવા લસોટ કોઈ રીતે અર્થની લાગે ન ખોટ બાર દરવાજા પરસ્પર પૂછતા ક્યાં ગયો આ શહેરની ફરતેનો કોટ નામ છ અક્ષરનું ઘૂંટાતું રહ્યું છેક અમદાવાદથી તે રાજકોટ અન્યને બ્રહ્માંડ આપો છો અને અમને રોજેરોજનો આપો છો લોટ રેલવે ને પ્લેન પણ સારાં છતાં સાધુને ગમતી સવારી આગબોટ જીંદગાનીના તમાશા [...]

ગઝલ – આદિલ મન્સૂરી

 ગઝલ  -  આદિલ મન્સૂરી નથી મળતા કોઈ નગરી નિવાસી બધા બેઠા છે ઘરમાં દ્વાર વાસી અચાનક જઈ પડ્યો પાણીમાં સૂરજ બધા પડછાયા ઊભા મોં વકાસી ક્ષણિક આનંદ પળભરનો અતિથિ અને આ વેદના તો બારમાસી ગલીની આંખ ઘેરાઈ રહી છે અને બારીમાં ઊભી છે ઊદાસી બધાયે દેવ તો પોઢી ગયા છે હજી જાગી રહી છે દેવદાસી [...]

ગઝલ – આદિલ મન્સૂરી

 ગઝલ  -  આદિલ મન્સૂરી થાવ ઊભા પગ ઊપાડો બેધડક ચોતરફ પથરાયો માટીનો મલક અશ્વસેના ધસમસે મેદાનમાં દરમાં દોડી જાય કીડીનું કટક કોઈ કાળે પણ એ પીગળશે નહીં પથ્થરો પર આમ માથું ના પટક સ્નેહ નીતરતી હતી હમણાં સુધી એ જ આંખોમાં હવે ડોકાય શક સૌના હોઠે ગૂંજતો એક જ સવાલ કેમ જીવનમાં નથી પડતો ફરક [...]